Tim Celen neemt revanche op journalisten en pakt Paralympic Sport Award


BRUSSEL – Eén keer per jaar mogen beroepsjournalisten de paralympiër van het jaar verkiezen. Niemand van hen heeft aandacht voor wat die mensen presteren. De verkiezing is dan ook nattevingerwerk, en zeker geen weergave van de juiste krachtverhoudingen.

En zo kon het dat Tim Celen (24) – geboren in Geel, maar al jaren wonend in Ham – net over de provinciegrens – alles maar dan ook alles won – maar in de rangschikking van paralympiër van het jaar toch pas vierde eindigde.

Vandaag kreeg hij bij Bleupoint Brussels, in de schaduw van de VRT-toren, loon naar werken. Hij won de Paralympic Sport Award. Hier wordt de laureaat gekozen door ex-paralympiërs.

Geen mens die eraan dacht dat hij naast de trofee zou grijpen. Celen: ‘Het is toch altijd afwachten. In andere verkiezingen werd ik vierde. Vandaar dat ik heel blij ben dat ik hier bovenaan kan staan na zo’n jaar.’

‘Het zal heel moeilijk worden om nog beter te doen. In 2021 – na mijn  twee medailles en wereldtitel op de weg – vroegen ze me al of ik dat zou kunnen verbeteren. Toen antwoordde ik ook al dat dit onwaarschijnlijk zou zijn  – maar in 2022 had ik dan toch nog een waanzinnig jaar.’

‘Ik was niet alleen de beste in de wegrit maar ook nog eens in de tijdrit. Nu kan het echt niet beter. Ik ben blij dat ik dit bereikt heb.’

‘Mensen vergeten misschien weleens dat ook wij hard trainen. Niet enkel op de fiets maar ook met de kine, op kracht,… Sport is heel mijn leven. Sommige weken train ik 25 uur maar dat hangt af van de tijd van het jaar.’

‘Ik rij met een driewieler. Onze wedstrijden duren iets minder lang. Ik vergelijk het met een veldrit als we het over de intensiteit hebben.’

‘Onze wedstrijd duurt een uur tot anderhalf uur. Ik heb redelijk wat concurrenten: vooral Amerikanen, maar ook Spanjaarden en Duitsers. In 2024 ga ik volledig voor de gouden medaille in Parijs. Ik ga er alles aan doen om die te behalen maar eerst moet ik uiteraard afwachten of ik er wel bij ben.’

‘Half maart hebben wij onze eerste wedstrijd in België, een tijdrit. De Wereldbekers beginnen eind april.’ Ook de UCI bekroonde Tim Celen. Hij werd uitgeroepen tot beste paralympische wielrenner.

Nog één andere inwoner van onze provincie, Laurens Devos uit Malle, die vorig jaar de trofee won, werd genomineerd.

De tandem Griet Hoet-Anneleen Monsieur uit Gent wist zich bij de vrouwen te onderscheiden. Selma Van Kerm uit Luxemburg is Engie Talent of the Year en de Luikse atletiektrainster Pascale Henkinbrant veroverde de trofee AG Coach of the Year.

Tijdens de ceremonie werd eveneens Limburger Denis Jaeken, oud-Voorzitter van het BPC, geëerd met de Legacy Award.

Antwerpenaar Marc Vergauwen is voorzitter van het Belgian Olympic Committee: ‘Met 29 medailles, in zeven verschillende sporttakken, op de Europese en Wereldkampioenschappen in de Paralympische sporten, hebben de atleten van Paralympic Team Belgium zich op een bijzondere manier onderscheiden in 2022. Terwijl alle ogen al  gericht zijn op de snel naderende Paralympische Spelen van Parijs in 2024, vonden wij het belangrijk om deze uitstekende resultaten in de kijker te zetten.’

Edwin MARIËN

 


Aanverwante berichten