Swings schaatst naar goud, Belgische bob met Sara Aerts op plaats vijftien


RETIE – Normaal gezien brengen we hier enkel verslag uit van de prestaties van de atleten uit de provincie Antwerpen op de Olympische Winterspelen maar voor iemand die ons land een gouden medaille bezorgt maken we graag een uitzondering. Alhoewel, de ouders van de vriendin van Swings wonen in Vorselaar. Toch een Antwerps tintje dus.

Bart Swings won immers de finale van de massastart. Het is de tweede medaille deze Winterspelen voor Team Belgium, na het brons van Hanne Desmet op de 1 000 meter shorttrack.

Swings schaatste een intelligente race in de National Speed Skating Oval en deelde de zestien rondjes goed in. Na een fenomenale slotronde blies de Leuvenaar zijn concurrenten weg en veroverde hij het goud. Hij eindigde eerder op de dag in de eerste van twee halve finales als tweede, na de Noor Kristian Ulekleiv, en plaatste zich zo zonder problemen voor de medaillestrijd. Swings hield twee Zuid-Koreanen achter zich. Chung Jae-won verloor de sprint om goud en moest zich tevreden stellen met zilver, zijn landgenoot Lee Seung-hoon greep het brons.

De 31-jarige Swings ging resoluut voor de gouden medaille op de massastart, vier jaar na zijn olympisch zilver op dat nummer in PyeongChang. De Zuid-Koreaan Lee Seung-hoon snelde toen naar het goud. Bart Swings schenkt Team Belgium de tweede gouden medaille ooit op de Winterspelen. De eerste dateert van 1948. Toen pakten kunstschaatsers Micheline Lannoy en Pierre Baugniet in Sankt Moritz de olympische titel in het paarrijden.  Swings behaalde deze Winterspelen al een olympisch diploma, met de zevende plaats op de 5 000 meter. Op de 10 000 meter eindigde hij als tiende, op de 1 500 meter klokte de Leuvenaar de dertiende chrono.

Swings: ‘Na al het geleverde werk het goud pakken, dit voelt echt als een droom. Op drie à vier ronden van het einde stoomde ik me klaar voor de finale, liet ik het melkzuur even weggaan. En ik kon zo nog sprinten. Dit is prachtig.’

‘Tijdens de wedstrijd zei ik tegen mezelf: ‘ik ben hier alles aan het doen’.’Ik deed tevergeefs teken naar de andere jongens om over te nemen. Ik had telkens vier man achter mij. Maar ik wou vandaag niets weggeven. Dan moet je soms veel werk opknappen. Ik heb hier zolang voor gewerkt, er alles voor gedaan. De laatste dagen waren zo zenuwslopend. Bij momenten vond ik wel rust, maar heel vaak dacht ik toch aan hoe mooi het zou zijn om die medaille te veroveren.’

‘De halve finale heeft me heel veel vertrouwen gegeven. In de laatste twee ronden kon ik de snelheid heel makkelijk aan. En bij de tussensprinten pakte ik punten toen ik aan 80 procent schaatste. Dat gevoel heb ik nog niet vaak gehad.’

‘Ik besefte dat het in de finale alles of niets zou worden. Dat het dan toch lukt, is gewoon crazy. Het was een gok om mijn ambities uit te spreken. Maar ik sta zo in het leven. Ik wil altijd de volgende stap zetten. Als ik mijn familie en vrienden zal zien, dan zal ik wel tranen in de ogen hebben. Mijn vriendin doet zoveel opofferingen voor mij. Ik kan niet wachten om haar te horen.’

Bart Swings nam twee uurtjes later op de Medals Plaza nabij het Vogelneststadion zijn gouden medaille in ontvangst. ‘Er komen wel wat emoties naar boven. In Pyeongchang kon ik niet naar de Medals Plaza gaan, toen kreeg ik op de ijsbaan al mijn zilveren medaille. Nu mag ik dit ook eens beleven. Het is te zot voor woorden. Het was een pakkend moment om de Brabançonne te horen. Op het voorbije EK was er ook zo’n moment, maar dit is toch next level.’

‘Ik heb intussen al mijn vriendin, mijn ouders en mijn coach Jelle Spruyt aan de lijn gehad. Iedereen is trots natuurlijk. Ik voel wel aan mijn stem dat ik na de finish alles bijeen heb geroepen. Nog nooit heb ik zo’n mooi moment meegemaakt.’ Enkele honderden mensen volgden in Herent de finale op groot scherm. Ik merkte wel dat het erg leefde in mijn geboortedorp. Ik voelde de steun. Dat ik nu dit terug kan doen: er is niets mooiers.’

Zijn coach Martin ten Hove keek met ontzag toe. ‘Tevoren hadden we gezegd dat we niet achter iedereen gingen rijden, maar uiteindelijk heeft Bart elk gat dichtgereden. Dat hij dan uiteindelijk nog de sprint wint, is echt ongelooflijk. We wisten dat Jorrit Bergsma en Sven Kramer er een harde koers van gingen maken. Dat was uiteindelijk wel in het voordeel van Bart, want hij is gewoon heel fit. We hoopten dat de andere sprinters daardoor buitenspel zouden gezet worden. Maar we mochten de Nederlanders ook niet weg laten rijden.  Hij durfde het aan en liet het op de sprint aankomen. Dat hij het redt, ja… Meer verdiend goud dan dit, dat kan bijna niet. Ik had niet gedacht dat hij Lee na al dat kopwerk zo makkelijk zou kunnen kloppen in de sprint. Daarmee verraste hij me toch. Na drie weken hier is het wel lastig om scherp te blijven. De 5 000 meter was wat teleurstellend. Daarmee moesten we omgaan, maar dat hebben we goed gedaan. Ik ben heel trots. Bart bleef rustig onder de druk. Hij is heel analytisch ingesteld. En Bart is ook superfit, dat bleek uit alles. We hebben dit seizoen echt ingezet op het verhogen van zijn snelheid. Ook zijn messen hebben we aangepast, zodat hij hogere topsnelheden aankan. Dat betaalt zich hier uit.’

BELGIAN BULLETS KUNNEN GEEN PLAATS TERUGWINNEN

De Belgische bobsleevrouwen An Vannieuwenhuyse (30) en Sara Aerts (38) uit Retie, geboren in Turnhout, zijn na afloop van de vierde en tevens laatste run in de tweemansbob bij de vrouwen op de vijftiende plaats geëindigd.

In het Yanqing National Sliding Centre zetten ze in de eerste run met 1.02.08, de zeventiende tijd op de tabellen. Run twee was met 1.02.12 net iets trager, maar door foutjes en daardoor ook tragere tijden bij de concurrentie leverde hen dat wel een twaalfde plaats op. In run drie lukten ze vandaag een chrono van 1.02.11, goed voor een twaalfde stek en een veertiende plaats in de tussenstand. De vierde run eindigden ze met een tijd van 1.02.27.

Daardoor eindigden ze in de eindstand op een vijftiende plaats. Het goud was voor Laura Nolte en Deborah Levi,  het zilver voor Mariama Jamanka en Alexandra Burghardt, het brons voor Elena Meyers Taylor en Sylvia Hoffman. Voor de Belgian Bullets was het de vierde keer op rij dat ze op de Spelen stonden. Op de Spelen van 2018 in PyeongChang stuurde An Vannieuwenhuyse haar tweemansbob naar een twaalfde plaats, toen nog met Sophie Vercruyssen. Sara Aerts werkte in Beijing haar laatste race af in een bobslee. In PyeongChang eindigde de voormalige meerkampster met Elfje Willemsen op de elfde plaats. Het beste resultaat werd vier jaar eerder bereikt op de Olympische Winterspelen van Sotsji. In 2010 in Vancouver was er bij het olympisch debuut een veertiende plaats voor Willemsen en remster Eva Willemarck, nadat het project slechts enkele jaren eerder was gestart.

Vannieuwenhuyse: ‘Ik was niet 100 procent tevreden over mijn derde run. Maar we hadden gezegd dat we risico’s gingen nemen en we waren er nog altijd redelijk snel mee. De vierde run was niet meteen de run waar ik mee wou afsluiten. We hebben gegokt om wat plaatsen op te schuiven en dat heeft helaas niet gebracht wat we wilden. Desalniettemin ben ik supertrots op wat wij hier gedaan hebben, wat wij hier nog geduwd hebben. Wij hebben getoond dat wij wel twee dagen na elkaar goed kunnen duwen.’’

‘Ik ben ontzettend trots op wat Sara vandaag gedaan heeft en heel fier dat we tonen dat we meedoen, dat we hier op onze plaats staan en dat we echt wel konden gaan voor die top tien. We hebben dat geprobeerd. Het was een moeilijk seizoen. Het was maar met de hekken over de sloot dat we hier bij waren maar ik ben zeer tevreden met wat we getoond hebben.’

‘Ik vind het jammer dat ik Sara geen mooiere afscheidsrun heb kunnen geven. Ik ga dit alles thuis rustig evalueren om te zien wat ik nog wil, wat ik nog kan en of het gat dat zij laat nog op te vullen valt. Op dit moment ben ik zo blij op dat wat we de afgelopen vier jaar – met alle moeilijkheden die we hebben gehad – met ons team hebben kunnen doen. Niet alleen met Sara maar ook met Kelly, een onmisbare schakel. We zijn blijven vechten en er altijd blijven in geloven. Daar ben ik heel trots op.’

AFWACHTEN WAT DE TOEKOMST BRENGT

‘Wat de toekomst brengt zal nog een beetje afwachten zijn. Het financiële zal waarschijnlijk wel een aspect zijn maar uiteindelijk heb ik een eigen slee, eigen runnersets, eigen materiaal. Ik kan met een beperkt budget een seizoen draaien. Dat is overbrugbaar. Het gaat me vooral over kwaliteit gaan. Dat heb ik ook gezegd voor de Spelen. Indien ik hier de laatste was geweest op een grote achterstand dan zou het zeer duidelijk zijn geweest dat dit het eindstation was maar ik denk dat we hier laten zien hebben dat we nog altijd in de mix zitten en dat er nog veel mogelijk is. Als er een kwalitatief goede remster bijkomt dan ga ik misschien wel door maar het is nog te ver. Ik kan daar nog geen uitspraken over doen.’

Aerts: ‘Gisteren zijn we op iets dunnere runners gegaan. Vooral de frontrunners waren dunner zodat je stabieler in de baan bent. Vandaag hebben we gekozen voor andere runners om iets meer snelheid te krijgen op  de baan, maar waardoor je wel iets onstabieler bent; We hebben gegokt en een beetje verloren maar toch ben ik tevreden.’

‘Dit was mijn laatste run. Ik heb echt alles gestoken in mijn allerlaatste push en blijkbaar was dat de allersnelste van de twee dagen. Ik ben verbaasd maar het doet wel deugd om zo te eindigen.’

‘Tijdens de wedstrijd heb ik er nooit aan gedacht dat het hierna gedaan is. Dat besef kwam er pas toen ik uit de slee kwam. Ik ben trots om op deze manier afscheid te nemen. Dit is echt een heel mooi einde.’

‘Ik heb deelgenomen aan drie Olympische Spelen: éénmaal in de zevenkamp, twee keer in bobslee. Het is mooi geweest. Er komt een heel mooi einde aan. Ik ben trots op datgene wat ik gedaan heb en nu is het tijd voor iets anders. Wat dat zal zijn weet ik nog niet echt. Eerst even genieten en een paar maanden de tijd nemen om mentaal en fysiek terug in orde te komen en dan zien we wel.’

Sandrine Tas is er niet in geslaagd om zich te plaatsen voor de finale van de massastart bij het schaatsen voor vrouwen. Ze eindigde als twaalfde in de tweede halve finale, terwijl alleen de beste acht zich kwalificeerden voor de finale. In het eindklassement eindigt ze op een 24ste plaats.

Edwin MARIËN

*PROGRAMMA VOOR MORGEN: GEEN BELGEN MEER IN COMPETITIE MAAR WEL TWEE ‘ANTWERPSE’ MEISJES IN BEELD: Loena Hendrickx in het afsluitend gala der kampioenen kunstrijden op de schaats om 11 uur (live op RTBF 2 / Tipik) en Hanne Desmet als vlaggendraagster tijdens de sluitingsceremonie om 13 uur (live op Canvas en Eén)


Related post